Soms ben je aanwezig bij een lezing, waarin je wordt opgetild. Dat gebeurt niet vaak, maar een week geleden, donderdagavond was zo’n moment. In een gloedvol betoog nam ecoloog en filosoof Matthijs Schouten ons mee in onze veranderende grondhouding ten opzichte van de natuur. Betrokkenheid is daarbij het sleutelwoord en dat gaat verder dan het formuleren van ecosysteemdiensten of kpi’s of habitatrichtlijnen. Veel verder.
Betrokkenheid gaat over verhalen, gedeelde ervaringen, over schoonheid, over poëzie. Betrokkenheid kan resulteren in diepe verwondering, voor de omgeving om ons heen, voor onze medebewoners. Maar hoe kom je daar? Matthijs gaf op het einde van de avond daar een eenvoudige oefening voor mee naar huis; probeer elke dag 10 minuten stil te staan bij een plek, dat kan in de tuin zijn of op je balkon. Herhaal dat, elke dag, 10 minuten, keer op keer, in stilte en je zult anders gaan kijken.
Een lezing die beklijft, ook door de locatie, het geweldige Groote Museum naast Artis. De brede, donkerbruine treden van de monumentale trap kraakten toen we naar buiten liepen. Verder stilte. Gedachten verzonken.
